Over dit project

50 jaar geleden vond het Tweede Vaticaans Concilie plaats. Een historische gebeurtenis van wereldformaat én een spannend verhaal. Zonder het Concilie is de Kerk van gisteren, vandaag en morgen niet te verstaan.

Herbeleef dag na dag het Concilie zoals het 50 jaar geleden gebeurde. Volg de actualiteit op de voet en neem deel aan het debat op Facebook.

Volgconcilie is een initiatief van het Studiecentrum Kerk en Media vzw met medewerking van

Bronnen 

We danken volgende organisaties voor hun toestemming om materialen uit hun collecties te gebruiken op VolgConcilie:

  • Aartsbisschoppelijk Archief Mechelen 
  • Bisdom Brugge
  • Braambos
  • Centrum voor Conciliestudie Vaticanum II, KU Leuven
  • Commons.wikimedia.org
  • Halewijn
  • KADOC, KU Leuven
  • Katholiek Documentatie Centrum, Radboud Universiteit Nijmegen
  • Katholische Nachrichten-Agentur, Bonn,
  • Luce
  • Omroep RKK
  • RKDocumenten.nl
  • Diverse privécollecties

We hebben getracht alle rechthebbenden op copyright te bereiken. Mochten er toch illustraties zijn opgenomen zonder voorkennis van rechthebbenden, dan worden zij verzocht contact op te nemen met de uitgever: Studiecentrum Kerk en Media vzw, Halewijnlaan 92, 2050 Antwerpen

Medewerkers 

  • Bart Benats: redactie
  • Dirk Bielen: ontwerp
  • Dries Bosschaert: redactie
  • Dirk Claes: redactie
  • Jo Cornille: redactie
  • Peter De Mey: redactie
  • Koen De Wit: ontwikkeling
  • Leo Declerck: redactie
  • Adelbert Denaux: redactie
  • Sim D’Hertefelt: coördinatie, concept & redactie
  • Siegert Dierickx: google analytics
  • Stefaan Franco: redactie
  • Erik Galle: videoarchief, audio
  • Paul Hamans: redactie
  • Kris Jacqmain: audio
  • Gerard Kruis: redactie
  • Mathijs Lamberigts: redactie
  • Michael Moras: ontwerp assistentie
  • Pieter Nolf: stuurgroep
  • Toon Osaer: stuurgroep & redactie
  • Joris Polfliet: redactie
  • Bert Pollet: motion design
  • Patricia Quaghebeur: fotoarchief
  • Karim Schelkens: wetenschappelijke leiding, redactie
  • Marleen Stas: ontwerp, testing
  • Maria ter Steeg: redactie
  • Audrey Van den Bremt: publishing
  • Ton van Eijk: redactie
  • Lieve Van Hoofstadt: stuurgroep
  • Lennie van Orsouw: fotoarchief
  • Ton van Schaik: redactie
  • Loes van Woudenberg: videoarchief
  • Peter Vande Vyvere: redactie
  • Gerrit Vanden Bosch: redactie
  • Vanessa Vanhove: stem
  • Kim Vanpuyenbroeck: audio
  • Andy Vanvoorden: ontwerp
  • Alexis Vermeylen: fotoarchief
  • Luc Vints: fotoarchief
  • Koen Vlaeminck: stuurgroep
  • Barend Weyens: motion design
  • Henk Witte: redactie

Bedankt! We hebben je bericht goed ontvangen.

Een link naar deze pagina is goed verstuurd.

Het e-mailadres is niet juist. Probeer het opnieuw.

Contact

Bedankt voor je interesse. We doen ons best om je vraag de volgende werkdag te beantwoorden.

Versturen Inschrijven nieuwsbrief

Deel deze pagina op VolgConcilie met je vrienden via e-mail.

Versturen

Yves Congar

Toon volledig dagboek

19 NOV '64 | Aanpassingen lijken achteruitgang en verharding

Er is erger. De oecumene is aan de orde. Sedert het begin van de week wordt er bij de Paus tussengekomen opdat het niet zou gepromulgeerd worden. Gisterenavond was het zelfs beslist. Uiteindelijk zal de Paus een aantal aanpassingen in de tekst aanbrengen. Deze tekst zou vannacht gedrukt zijn om vanmorgen verdeeld te worden. We zullen zien.

Ik reageer dus opgewonden; en wat nu? De omhelzing van Jeruzalem [met Athenagoras]. Was dat dan komedie? De Paus stelt gebaren en daar blijft het dan bij? Hij zou geenszins de theologie van zijn gebaren hebben; hij zou zelfs een tegengesteld theologie hebben.

We zullen zien. Ik wil me niet opwinden over wat misschien een inbeelding is.

Felici leest die aanvullingen of correcties. Bij het horen en zonder dat ik het nauwkeurig kan nagaan op basis van de tekst, lijkt het me niet te ernstig.

Cullmann (en ook Boegner en Thurian, enkele seconden gezien bij het buitengaan) zijn tamelijk aangedaan door de modi van de Paus over De Oecumenismo. Velen zijn volstrekt onbelangrijk, maar er zijn drie of vier slechte. De laatste trekt terug wat er erkend was in de Eucharistie van de protestanten. Een ander spreek over wat ze ZOEKEN en niet over wat ze VINDEN in de Schriften. Zoals Cullmann zegt: als men van in het begin zo had gesproken, was het kunnen passeren. Maar aangezien er andere meer gunstige termen zijn gebruikt, lijken die aanpassingen een achteruitgang en een verharding.

Ontdek meer: “Zwarte week” van het Concilie