![]() Yves Congar![]() ![]() Geboren in Sedan (Frankrijk) in 1904. Treedt in bij dominicanen in 1925. Zal zijn hele leven publiceren en doceren over theologie. In 1934 schrijft hij een opgemerkt artikel over de oorzaken van het moderne ongeloof. Krijgsgevangen tijdens WOII. In 1954 leiden verdachtmakingen in Rome tot een doceerverbod. Volledige rehabilitatie in 1994 door creatie tot kardinaal. Sterft in 1995. In 1960 op uitnodiging van Johannes XXIII wordt hij consultor van de Voorbereidende theologische commissie. Opmerkelijke rol als peritus tijdens het Concilie. Verblijft in het Belgisch College. Benadrukt dat het Concilie geen eindpunt is: alles blijft nog te doen. ![]() Conciliedagboek![]() ![]() 26 APR '64 | Zonder Prignon had de Belgische groep zijn rol niet kunnen spelen
Omdat ik hier de "petite histoire" noteer in het licht van de grotere geschiedenis, wil ik een oordeel over Mgr. Prignon neerschrijven. Het concilie wordt voor wat betreft het theologische aspect voor een groot deel op het Belgisch College gemaakt. Wat er in de [doctrinele] Commissie wordt gepresteerd is grotendeels gebeurd dank zij Mgr. Philips. Het is in de eerste plaats te danken aan de grote kwaliteiten (op zich zeer uitzonderlijk) die hij bezit. Maar het Belgische College en de kleine groep Belgen (alles samen 5 of 6 personen), zouden hun rol niet hebben kunnen spelen zonder de uitzonderlijke persoonlijkheid van Mgr. Prignon. Op zijn manier verenigt hij in zijn persoon een geheel van op zich al zeldzame kwaliteiten. Hij heeft tegelijkertijd een gevoel voor theologie gecombineerd met een praktische zin en een tactische aanleg. Hij heeft alles gevolgd in verbondenheid met kardinaal Suenens en voor diens rekening, maar in verbondenheid met Charue, Philips, Moeller, Cerfaux. Hij is uitstekend geïnformeerd. Hij heeft een parate kennis van alle details, zonder de grote lijnen van de grotere belangen uit het oog te verliezen. Maar dit alles kon maar ten volle renderen door de gave van de gasvrijheid en het onthaal van Mgr. Prignon, en die vloeien ongetwijfeld direct voort uit zijn menselijke fijngevoeligheid, maar vooral uit de diepe religieuze en christelijke kwaliteit van zijn ziel. Mgr. Prignon is een zeer evangelische mens, helemaal gegeven en zichzelf wegcijferend, en die van de dienstbaarheid voor anderen een soort van absolute levensregel heeft gemaakt. Zonder dit alles zou het Belgisch College en de Belgische groep niet geweest zijn wat ze zijn geweest, noch de rol hebben kunnen spelen die ze hebben gespeeld. Bekijk het filmpje over de Squadra belga: Belgen op het Concilie ![]() ![]() |